வெளியே போ தயவு செய்து

அலமாரி
திறக்கும் அவசரத்தில்
கவனிக்கவேயில்லை
உள்ளிருந்ததா...
உள்நுழைந்ததா என....

முதலில்
சந்தேகமாய்த்தான் இருந்தது
புடவை சித்திரம்
புறப்பட்ட பிறழ் காட்சியோ...

உயர்ந்திருந்த கைஉரசி
நான் நிஜம் என
தா(தீ)ண்டியது
பொன்வண்ண பட்டாம்பூச்சி

பெருவெளியான பாவனையில்
அலமாரி கதவு திறப்பிலே
சுற்றிப் படபடக்கும்
உன்னை என்ன சொல்லி விரட்டுவது?
சூ..சூ...?
நாப்தலின் மணக்கும்
அடுக்குகளுக்குள்
மூட மனமிலாதஎன்  தவிப்பும்
பறக்கும் நேரமும் புரியாமல்
சுற்றும் பட்டூ.....

கருத்துகள்

கலையரசி இவ்வாறு கூறியுள்ளார்…
அதானே? அலமாரியிலிருக்கும் பட்டுப்புடவைக்குள் சமாதியாகிவிடத் துடிக்கும் பட்டாம்பூச்சியை என்ன சொல்லி விரட்டுவது?
எல்லோருக்கும் ஏதாவது ஒரு சமயத்தில் நிகழும் ஒரு நிகழ்வு உங்கள் கைவண்ணத்தில் நல்ல கவிதையாகப் பரிணமித்துள்ளது.பாராட்டுக்கள் உமா மேடம்.
சக்தி இவ்வாறு கூறியுள்ளார்…
nandri kala madam

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

அளவிலா விளையாட்டுடையான்

பூ தைத்த சடை

அம்மாவும் கைபேசியும்