இடுகைகள்

December, 2018 இலிருந்து இடுகைகளைக் காட்டுகிறது

எங்கிருந்தாவது ஒருவன் வந்துவிடுகிறான்

படம்
பிடித்த தராசின் முள் நடுநின்றபின்னும் நாலு அவரைக்காயை எடுத்துப்போட
வழியடைத்து நிற்கும் மக்களை விலக்கி ஆயாவை வரிசை முதலில் முன்னேற்ற
பயிற்சியில் தடுமாறி விழும் சிறுமியை நிமிர்த்தி ஏசாமல் சைக்கிள் வளைவை சரிசெய்து வழியனுப்ப
எல்லோரிடமும் கையொப்பம் வாங்கி சாய்ந்த மின்கம்பம் சரிசெய்ய
வெள்ளம் புயலென்றால் பதறிப்பதறி நிதி வேண்டிப் பொருள்வேண்டி ஊண் உறக்கமின்றி களம்காண
முக்கியமாகஇவையெதையும் தன் கூடுதல் மனிதமெனக் குழப்பியடிக்காது எங்கிருந்தோ வந்து விடுகிற

கனம்தாங்காக் காற்று

படம்
அடுத்த உடுத்தலுக்குமுன்
இந்தக்கோடியிலும் அந்தக்கோடியிலுமாக  ஏதோ ஒரு பிடிமானத்தைப்
பற்றிக்கொண்டு
காயும் பழஞ்சீலை
கரைந்த சாயத்தையும்
காணாமற்போன கோடுகளையும்  வெயிலிடம் பீற்றிக்கொண்டிருக்கிறது
முறையிடலின் கனம்தாங்காக் காற்று  உய் உய்யென ஓடிவந்து  பரிவாகத்தடவிப்போகிறது
மழைத்தாரையின் கீழ் சுகமாக நிற்கிறது பாறை பிரியம் என்றுமில்லை பேதமை என்றுமில்லை சுகம் என்பதும் என் சொல்லே களத்துமேட்டிலும் கரிபிடித்த அடுப்பங்கரையிலும் கரைந்து கரைந்து நைந்த முந்தானை ஒன்றே காசு முடிச்சுக்கும்  வியர்வை துடைக்கவுமாகக் கொண்டு கூடை சுமக்கும் தெய்வானை ஆச்சியைப்போல

மேலிருந்து கீழாக

படம்
பட்டுப்போகவுமில்லாமல் துளிர்க்கவுமில்லாமல் சவலையாகவே நின்ற மிளகாய்ச்செடியை அகழ்ந்தெடுத்துவிட்டுப்  புதிய கன்று ஒன்றை நட ஒரு காலையும் சிறு கவலையும்  போதுமாயிருந்தது விளையவிருக்கும் காரத்தின் கற்பனையிலோ ஒரு பருவமும் உளைச்சலும் காம்பிலிருந்து வீழ்த்திய பெரியப்பன் நினைவிலோ கண்துடைத்தபடி படியிறங்குகிறான் மாடித்தோட்டக்காரன்