கண்முன்னால் நின்று கொண்டிருக்கும் யானை
துதிக்கை தூக்கி பிளிறுமுன்
இதோ
இந்தக்கட்டைவிரல் நுனியால்
அழுத்திவிடலாம் போலத்தான் இருந்தது
*************************************************************
சுரைக்கொடி யோசிக்கவில்லை
கூரை கிடைக்காது குப்பைகளோடு பிணைந்து படர
யாரோ ஒதுங்கிய இடமென்ற
கவலை
அந்தப்பிஞ்சுக்குமில்லை
*************************************************************
ஏதாவது சொல்லியிருப்பாய்
என்ற சமாதானத்தோடு புலன் தீட்டுகையில்
மௌனத்தின் கல்லை அழுத்தி
அடைத்துவிட்டுப் போனாய்
குகை இருளுக்கு வெளியே அதிரும் முழக்கங்கள்
யார் கேட்க
இங்கோ ரும் ரும்மெனச் சுற்றுகிறது
மிச்சம் வைத்த மூச்சு
****************************************************************
முளைக்குச்சி உடைவதையும்
கயிறு நைந்து அறுவதையும்
யாரும் உவப்பதில்லை
சுற்றுக
அனுமதிக்கப்பட்ட தூரம் மட்டும்
உன் கயிற்றின் விட்டம் உன் உலகு
எனதும்
நாம் அடித்த முளைகளின் மேலிருக்கட்டும்
எப்போதும்
ஒரு கண்
****************************************************************
எதைக்குறி பார்ப்பதென்றே
முடிவுசெய்ய விடாமல்
கரகரவென்று சுற்றும் சக்கரத்தின் முன்
அம்புடன்
நிற்கிறது வாழ்க்கை
*****************************************
குமுறிக்குமுறி புரளும் நினைவுகளைப்
புதைத்துவிட்டு
மேலே இரண்டு நித்யகல்யாணிச்செடி வளர்த்து
வசவுகளை வார்த்தே வந்தாலும்
அதுவும் சிரிக்கிறதே
பூ மனசுதான்
***********************************************************************************
துதிக்கை தூக்கி பிளிறுமுன்
இதோ
இந்தக்கட்டைவிரல் நுனியால்
அழுத்திவிடலாம் போலத்தான் இருந்தது
*************************************************************
சுரைக்கொடி யோசிக்கவில்லை
கூரை கிடைக்காது குப்பைகளோடு பிணைந்து படர
யாரோ ஒதுங்கிய இடமென்ற
கவலை
அந்தப்பிஞ்சுக்குமில்லை
*************************************************************
ஏதாவது சொல்லியிருப்பாய்
என்ற சமாதானத்தோடு புலன் தீட்டுகையில்
மௌனத்தின் கல்லை அழுத்தி
அடைத்துவிட்டுப் போனாய்
குகை இருளுக்கு வெளியே அதிரும் முழக்கங்கள்
யார் கேட்க
இங்கோ ரும் ரும்மெனச் சுற்றுகிறது
மிச்சம் வைத்த மூச்சு
****************************************************************
முளைக்குச்சி உடைவதையும்
கயிறு நைந்து அறுவதையும்
யாரும் உவப்பதில்லை
சுற்றுக
அனுமதிக்கப்பட்ட தூரம் மட்டும்
உன் கயிற்றின் விட்டம் உன் உலகு
எனதும்
நாம் அடித்த முளைகளின் மேலிருக்கட்டும்
எப்போதும்
ஒரு கண்
****************************************************************
எதைக்குறி பார்ப்பதென்றே
முடிவுசெய்ய விடாமல்
கரகரவென்று சுற்றும் சக்கரத்தின் முன்
அம்புடன்
நிற்கிறது வாழ்க்கை
*****************************************
குமுறிக்குமுறி புரளும் நினைவுகளைப்
புதைத்துவிட்டு
மேலே இரண்டு நித்யகல்யாணிச்செடி வளர்த்து
வசவுகளை வார்த்தே வந்தாலும்
அதுவும் சிரிக்கிறதே
பூ மனசுதான்
***********************************************************************************
