பயனற்றுக் கிடக்கும் பாதாளக் கரண்டி

 பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே

பொட்டு பொட்டென்று துளி

உதிரும்

சட்டெனத் தோன்றிவிடும்

அவளுக்கு

வெள்ளிக்கிழமையென்றோ

விளக்குவைக்கும்

நேரமென்றோ

சட்டென சிவந்துவிடாதபடி

பழக்கப்பட்டவை அவள் கண்கள்

**********************************************

பிடிவாதம் என்பாய்

அழுத்தம் அழுத்தம் எனப் பல்லைக்கூடக் கடிக்கலாம்

மறந்துவிடுவதுதான்

இயல்பு என்றால்

நினைவுக்கு என்றொரு மரியாதை இல்லையா

தழும்பைத் தடவிக்கொண்டே சுற்றுவதுதான்

வாழ்க்கையாக இருக்கிறது

நீ கேட்கிறாய் என்பதற்காக

கொசுவைத்தட்டிய

பாவனை செய்யவெல்லாம வராது

*****************************************************************

எனக்குப் பிடித்தவை என்று ஒரு வரிசை எப்படி இல்லாமலிருக்கும்

ஆனால்

அதில் சின்னச்சின்ன திருத்தமோ நகாசோ செய்து எப்போது மாற்றினாய் என்றுதான் தெரியவில்லை

இப்போது

ஒன்றுகூட அடையாளம் தெரியவில்லை

என்னவொரு

அமைதியாகப் பார்க்கிறாய்

கைகளை வேறு கட்டிக்கொண்டு...

அழுத்தி மூடிவிட்ட

கிணற்றுக்குள்

இந்தப் பாதாளக் கரண்டியை எப்படி இறக்குவேன்

சேதாரமிலா உபச்சாரம்

வருத்தங்களை உருக்கி உருக்கி 
இழையத்தட்டி நகாசு கிகாசு செய்து 

புத்திமதிகளை 
நாலு கல்லோ சலங்கையோ செதுக்கி 
அமுக்கி அமுக்கி ஓரம் மூடி 
அடக்கமாகப் பெட்டியிலிட்டு 
வைத்திருங்களேன்
செய்கூலி சேதாரத்தோடு நல்ல விலை போகும்
நல்ல விலை கொண்டு நாயை விற்பார்
நாயிடம் யோசனை கேட்பதுண்டோ
எதற்குப் பின் வருத்தத்திடம்
உபசார வார்த்தைகள்