வந்த பயணம்

அவள் அம்மாவாக இருக்கலாம் சிணுங்கிய முகத்தோடு ஏதோ கடிகிறாள்

அம்மை

பதில் சொல்லத் திரும்பி

பின் ஏதோ முடிவுடன் நேராகப் பார்த்தபடி உட்கார்ந்து கொண்டாள்

உடையின் அசௌகரியத்தை நகர்தலின்மூலம் சரி செய்ய எண்ணியவள் போல நகர்ந்தாடியதில் ஐந்து நிமிடத்துக்கொரு முறை

அவள் இருக்கையின் பின்புறம்

என் முழங்காலில் இடித்துக் கொண்டிருந்தது

இந்தப் பேருந்துப் பயண

இரவு முழுதும் இப்படித்தானா

எரிச்சலுடன் எழ முயன்றபோது இடுக்கு வழியாகத் தெரிகிறது அவள் மேடிட்ட வயிறு

நாற்பதுகளின் கால்வீக்கத்தைக் குனிந்து பார்த்தபின்

சற்றே சாய்ந்து கொண்டேன்

அம்மாவின் பழஞ்சீலை

வாழ்வை வாழ்வாக்கிடும் பூங்குயிலை
 பார்க்கவே நேரவில்லை
ஆயினும் அதற்கோர் வருத்தமுமில்லை
எனக்கொரு தரிசனமுண்டோ

****************************************************************
காரைபெயர்ந்த சுவரெங்கும் படிந்த 
மழை ஈரத்துக்குள் 
ஆனை துதிக்கை உயர்த்த
அம்பாரியில் விரிக்கப்போதுமாய் இருந்தது
அம்மாவின் பழஞ்சீலை

*****************************************************************
கதவைத் திறந்திருக்கையில்
வெளியேறுவதைப் பற்றிய கவலையில்லை
மூடிய சன்னல்களின் இடையே 
எம்பிக்குதிக்கத் தோன்றுமளவு

*****************************************************************
முழங்காலில் முகம்புதைத்து 
விழியுயர்த்திப் பார்த்திருந்த சன்னலுமில்லை 
வாயிலுமில்லை 
அங்கிருந்து நீண்ட வெளியுமில்லை
நீயுமில்லை

****************************************************************
நீள் தொரட்டிக்கும் வளைகிளைக்கும் நடுவே 
இறுக்கிக்கொள்ளமுடியாத 
பற்றைத்துறந்த ஒற்றை முருங்கை 
வரமறுத்த வீம்பின் திருப்தியோடு 
கொதிக்கிறது
அவள் கிளறிக்கொண்டிருக்கிறாள்

**************************************************************

படம் ராமலக்ஷ்மி ராஜன்