கடவுளும் நானும்

ஏனோ பாரமாக இருக்கிறது என்றேன்
உரக்கச் சொல்லிவிட்டேன்
போலிருக்கிறது
இருவேளை மட்டும் சாப்பிடலாம்
என்று ஒருவரும்
உலர்பழம் தாவரம் மட்டும் உண்ணு 

என்று இன்னொருவரும்
உண்ணாதிரு இல்லையேல்
எதையும் எண்ணாதிரு என்று
மாறி மாறி எவரேனும்
சொல்லத் தொடங்கியிருந்தனர்
அந்த எல்லாருமே
நீயாகவோ நானாகவோ மட்டும்
முகம் கொண்டிருந்தது
தாள முடியாமல்
இந்த முகத்தை மாற்றக்கூடாதா
என்று முறையிட்டேன் கடவுளிடம்
மனுதாரரின் கையொப்பம் போல
எனக்கு முகம்
இந்த முகம் வேண்டுகையில்
இந்த முகம்தான் பெறும்
என்கிறார்
நான் கேட்பதென்ன நீங்கள்
சொல்வதென்ன எனக் கடிந்தேன்
அவரோ
கடவுள் என்பதை மறந்தவர் முகமெல்லாம் 

மாற்றுவதற்கில்லை என்று உறுமுகிறார்
நானென்ன பெட்ரோமாக்ஸ் லைட் கேட்டேனா
நீங்கள்தான் ஆல்இன்ஆல் அழகுராஜாவா 

என்று கேட்டு முடித்தபோது
பாரம் குறைந்துவிட்டிருந்தது.
இதுதான் ஆயிரத்தெட்டு
கவுண்டமணியாய நம
எழுதிய கதை



கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

கமல்ஹாசன் சொல்லாத தீபாவளி

அளவிலா விளையாட்டுடையான்

அம்மாவும் கைபேசியும்