கண்ணாரக் காண்

உண்மையைச் சொல் 

உண்மையைச் சொல் 

என்கிறாய் 

உண்மையைத்தான் சொல்கிறேன் 

வேலியோரத் தும்பைப்பூவையும் 

அகன்ற திரையில் 

உருப்பெருக்கிப் பார்த்தே 

அறிந்துகொள்ளும் உன்னிடம் 

எப்படி விளக்குவேன் 

உண்மை இதுதான் 

இவ்வளவுதான் என்று......

10 12 14 விகடன் சொல்வனத்தில் வெளியான கவிதை 

படம் -நன்றி ராமலக்ஷ்மி ராஜன் 

தெரியாதிருந்தது

ஒரு பார்வை,ஒரு தொடுகை,
ஒரு புன்னகை,
ஒரு தலையசைப்பு ,
ஒரு "ம் 
எதையாவது உதிர்த்து 
ஒரு சுடரை ஏற்றமுடியும் 
என்று தெரியாமலே இருந்தது...
தெரிந்திருந்தால் 
பொருட்படுத்தியதன் அடையாளமாக 
ஒரு வசவையேனும் ..எறிந்திருக்கலாம் 

செவிபடாது மிதந்தலையும் கானம்

வரி சொல்வாய் 

கருவி சொல்வாய் 

எத்தனையாவது நொடியில் எந்தக் கருவி முடிந்து 

எது தொடங்கும் 

கூட எது இழையும் என்பதும் அறிவாய் 

குரல் எப்போது குழையும் 

எங்கே நிமிரும் 

முத்திரை விழுந்திருப்பது எங்கே 

சாயல் வேறெங்கு உண்டு எல்லாம் 

பிரித்துக் கலைத்து 

ஆறிய தேநீரோடு பாடலை அருந்திய 

நாட்களின் சாட்சியான 

தோப்புமில்லை

கடைக்கார வைத்தியும் காலமானார் 

ஒலிநாடாக்கள் சுழலவும் வழியில்லாது 

மரப்பெட்டியின் ஓரத்தில் 

தூசியோடு துயில 

பதிவகங்கள் தேவையிலா உலகில் 

தரவிறக்கும் தனியாளாக 

நீயும் நுட்பம் கற்றிருக்கலாம் 

ஏதோ ஒரு  வானொலியோ ,தொலைக்காட்சியோ 

வழங்கும் பாடலுக்குள் புகவியலாது 

மணல் மிதிக்கும் என் பாதங்களைப்போல் 

நீயும் உணர்வாயோ 

19 11 14 விகடன் சொல்வனம் பகுதியில் இடம்பெற்ற கவிதை 

எனக்குத் தெரிந்தவன்

ஊர்ப்பக்கம் போனா

பொவொண்டோ வாங்கிவாஎன்பான் 

பன்னீர் சோடா மறக்காம குடி 

மாயவரம் தாண்டுமுன் என்பான் 

டிகிரி காபிக் கடைகள்தோறும் 

குடித்துப்பார்த்து  

அசல் நகல் சொல்லிடுவான் 

பச்சைத்தேநீர்,பால்கலந்தது ,இஞ்சி மிளகு 

எதெது எவ்வெப்போது 

பட்டியல் உண்டு அவனிடம் 

பழச்சாறு கடைக்காரனிடம் 

நீரும் சர்க்கரையும்

அருகில் நின்று கலந்தால்தான் 

திருப்தி அவனுக்கு 

என் வீட்டின் காபி பில்டர் 

அவன் தந்த பரிசுதான் 

டிகாக்ஷன் பக்குவமும் சொல்லித் தந்தான் 

மதுக்கூடமொன்றிலிருந்து

தள்ளாடி வெளியே விழுந்த 

அந்த நாளில் 

அவனை நான் பார்த்திருக்க வேண்டாம் -

அவன் குழந்தையோடு 

கமலஹாசனின் ரசிகைகள்

ஒல்லிக்குச்சி கமல்
அவள் ஒரு தொடர்கதையில்
எச்சில் விழுங்கிப் பாடுகையில் ரசித்தவள் 
மெச்சி அக்கா...

சப்புன்னு அறைஞ்ச கோபாலக்ருஷ்ணன்
கீதாவின் பிரியன்

நினைத்தாலே இனிக்கும் மைக்
சிம்லா ஸ்பெஷல் மைக்
சேர்ந்து பாட முடியா வருத்தம் பூரணிக்கு

வில்லனாக்கி விட்டதில்
பாரதிராஜா மேல் கொலைவெறி
சிகப்பு ரோஜா பார்த்த கிரேசிக்கு

சான்சே இல்ல -இந்த வார்த்தை
அப்போது புழக்கத்தில் வந்திருந்தால்
ராஜபார்வைக்குப்பின் தேவி
இதைத்தான் சொல்லித் திரிந்திருப்பாள்

சரோஜினியின் கணவன் குள்ளமாக இருந்ததில்
பிரச்னை ஏதும் தெரியவில்லை
அப்புவுக்குப்பின்

குருவின் காலத்தில்
தொங்குமீசை விரும்பிய
சச்சு அக்கா புரிந்துகொண்டாள்
சுருண்ட மீசைக்காரன் பின்னால்
விமலா சுற்றியதை -
அது தேவர் மகன் விளைவு என்று....

கனவுகளைப் பங்கிட
யார் யாரோ வந்தபோதும்
"கமலாசனின் "ரசிகைகள்
இருந்துகொண்டே இருந்தார்கள்
படங்களை வெட்டி ஒட்டியபடி...
பாடல்களை முணுமுணுத்தபடி...
சண்டை போடும்,சங்கடப்படும் ,
சங்கடப்படுத்தும்
கமல் ஹாசன்களையும் ரசித்தபடி....

சக உதிரிகள் அல்லது சாமான்யர்கள்

இழவு வீட்டிலும் 

பிணமாகக் கிடக்க வரம் கேட்கும் 

"முன்னிலை"யாசகர்களின் உலகில் 

அவன் நுழைந்ததேயில்லை.....

கிடைத்தது தின்று 

கிடைத்ததில் வாழ்ந்து 

கிடைத்த வழியில் சாவான் 

விருப்பத் தேர்விலாமல் ...

.

இடிந்து குலையும் கட்டிடம் 

கவிழும் இரயில் 

வெடிக்கும் குண்டு 

எங்கும் ஒப்புக் கொடுத்தபடி 

உதிர்கிறான் ...

உதிரி மனிதன் ஒருவனை 

குப்பைக் குள்ளிருந்து 

மீட்டெடுக்கும் மஞ்சள் தொப்பிக்காரன் 

காமெராக் கண்கள் தின்ன 

அவனை அனுப்பியவாறே 

தானும் உதிரி சாம்ராஜ்யப் பிரஜையே 

எனச் சொல்லாமல் 

நகர்கிறான் 

இன்னொரு காலோ கையோ 

தேடியபடி... 

இல்லாமல் இருப்பதுவும் இருப்பு

என் பெயர் எனக்கானது என்றிருந்தேன்
பெயரின் சுருக்கம்,குறுக்கம்
எதுவும் பெருமையோடு ஏற்றிருந்தேன்
பெருமைகள் பெயருடையதா
என்னுடையதா
பிரித்தே அறியவில்லை
பிறிதொருநாள் என் பெயர் சொல்லி
எவரோ அழைத்தது
எவரையோ
என்றறிந்தபோது
அது எனதானது மட்டுமில்லை
என்றானபோது
நான் என்று உங்களிடம்
எதை அறிமுகம் செய்வது
நான் என் பெயரிலும் இருக்கலாம்
 இல்லாமலும் இருக்கலாம்