21 5 18

மௌனமாக இருக்கும் ஆழியை 
என்னவென்று சொல்வது
அலை கிடக்கிறதென்றா
மிதக்கிறதென்றா
இருக்கிறதென்றா

**********************************************

முன்னறை நுழையும்
கதிர்படும் இடத்தில்
உன்னைப்போலவே
உன்படம்

மாறி அமர வேண்டுமா
என உனக்கும் சேர்த்து யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது

******************************************************

சொல்லாக விம்மலாக
கண்ணீராக புலம்பலாக
நினைவாக வெடிப்பாக
இன்னும் என்னென்னவாகவெல்லாம்
உதிர்வாய்

உதிர்ந்தே விடுவாயோ

********************************************

கதவுகள் திறந்துதான்
இருக்கின்றன
எவ்வளவை வெளியேற்ற

படமான நாள்

Uma Mohan Athmaram Mohan உடன்.

17 மே · 

நண்டு குடைந்த வளையாகிப்போனது
உன் உடல் மட்டுமா

இறுதிச்சொல்லென
இறுதித் தொடுகையென
இறுதிக்கனிவென
எது தங்கியிருக்கிறதென நினைவில்
அடையாளமில்லை
இறுதிக் களைப்பினை
மட்டும் ஏற்றிவைத்தாய்
இனி வாழ்நாளெல்லாம் முட்டிமோதி
எதிரொலிக்கப்போகும் அந்த
லீவ் மி அலோன் எனும் முனகலில்

இப்போதும் ஒரு எதிர்பார்ப்பு
தர்மம் தலைகாக்கும் பாடிக்கொண்டோ
நாலுகிலோசின்னவெங்காயம் நூர்ரூவா 

என்ற தெருவியாபாரியின் ராகத்தை இழுத்தபடியோ
ஏதாவதொரு அறையிலிருந்து
வந்துவிடப்போகிறாய் என்ற 

என் கற்பனையை உடைக்கும் 

இப்புன்னகையை எப்படி ரசிப்பேன்

கடைசி நம்பிக்கை

பலகணியின் கொடி வாடிக்கிடக்கிறது
வேரோடும் தொட்டியைப் பார்க்கிறேன்
திட்டிக்கசந்தபடியும் 
நிலவை எட்டிப்பார்க்கையில்
சிவப்பைக்கண்டு மனம் விம்முகையில் 
ஓரோர் சொட்டாக விழுவதை
 புத்த மௌனத்தோடு அதுவும் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறது
பசிய தளிரை வளர்த்துவிடுவேன் பார் 
என்றபடி விரைகிறது நிலா

எழுதப்பட்ட நாள்1.05 18
apollo hospitals chennai 

அது ஒரு நிலாக் காலம்

கையளவு குற்றவுணர்வை
கடக்க முடியாத வேதனையை 
அச்சத்தால் குழைத்த நிலவை 
எவ்வளவு வெறுக்கிறேன் என்பதை 

என் நடுங்கும் கரம் சொல்கிறது
கதிரவன் பரவாயில்லை
எந்த நாளையும் நினைவூட்டுவதில்லை

மிதியடிகள் கைவிட்ட எசமானர்

அது நின்றுகொண்டிருக்கிறது
தான் நாய்க்குட்டி
அல்லது
பூனைக்குட்டிதான் என்ற நம்பிக்கையோடு
வாலைக்குழைத்துப்பார்த்தபடி
அல்லது
வரிகளின் நிறத்தில்
மீசைமுடி இருக்கிறதா என்று 

கண்ணை ஒருக்களித்துப் பார்த்துவிட முயற்சி செய்தபடி

ஒருக்களித்து என்ற சொல்லைக்கேட்டதும் 

உங்களுக்குப்பூர்வம் நினைவிலாடுகிறது

ஒருக்களித்துத் துயில முற்பட்ட குற்றத்துக்காக
எசமானர் பட்டம் சூட்டிக்கொண்ட

 வளர்ப்புப்பிராணிகளால் 

ஆசனம் மறுத்து வாசலுக்குத் துரத்தப்பட்ட 

எசமானர் நீரென நினைவுபடுத்த ஆனமட்டும் பார்க்கிறீர்கள்

அதுவோ
நேற்றையே மறந்துவிட்டு
துண்டுமிதியடியே சதமென அலைகிறது

அப்பிறவி அந்தயுகம்
ஒழுகும் எச்சிலில் கரைகிறதே எனக் 

கண்ணீர் விட்டு கலைந்து போகவும் கூடுமோ

பார்வை

எவ்வளவு பிடிக்கும்
எனக்கேட்டு கைவிரித்துக்காட்டிய
வயதிலிருந்து சிலர் வளர்வதேயில்லை
கை எப்போதும் விரிக்கப்பட்டே
....
பாவம்
நீங்களாகப் புரிந்து கொள்கிறீர்கள் 
இரண்டையும் இணைத்து

***************************************************************
மேசை இடுக்குகளில் ஒளிந்துகொண்டு 
மின்விசிறியின் ஒண்டுக்காற்றில் 
சிலிர்க்கும் 
அதைத் தூசி என்று
காலால் எத்தும் உங்களைப்பற்றி
என்ன நினைப்போ

*************************************************************
கண்ணாடிப்பரப்பெலாம்
அழுக்கு
பார்க்க வழியில்லை
மங்கலாவது
 பிம்பமா
பார்வையா
சொல்ல ஒரு குரலுக்காக
காத்திருக்கிறது ஆடி
******************************************    

உடைந்தது

உங்கள் தெருவிலும்
கேட்டிருக்குமே
உங்கள் மூதாதைக்
காலத்தின் நீலத்தில்
வானத்தை மாற்றுபவன் குரல்

அதற்கு முன்னர் வந்தானா
பின்னரா
கடலை மாற்றுகிறவன்

உடைந்தது எதுவாயினும் பற்றவைப்பேனென்று
நேற்று ஒருவன் கூவியது கேட்டீரோ

என் அம்மை 

மனசைக் கையிலெடுத்துக்கொண்டு 

வாயிலுக்கும் உள்ளுக்குமாக
நடந்துகொண்டிருக்கிறாள்

வந்தால் சொல்லுங்கள்