எதை எடுத்தாலும் பத்து

வானம் அத்தனை கறுப்பாகி விலக்கினாலும்
வெட்கங்கெட்ட விண்மீன்கள் 
பெயரையும் மாற்றுவதில்லை 
ஊரையும் மாற்றுவதில்லை

**********************************************************************

வண்ண வண்ணமாக
நிறைந்திருக்கிறது
சந்து முழுக்க
"எதையெடுத்தாலும் பத்து"
அங்காளியைக் காத்திருக்கச் சொல்லிவிட்டு
இந்தக் கூட்டத்தில்தான் கலந்திருக்கிறான் 

குடல்பலியாகப் போகிறவன்

வீட்டுக்குக் கொடுத்தனுப்பிவிட்டு
படுகளம் வந்து சேர்வானென
சூலத்தைக் கிடப்பிலிட்டு
விரித்த தலையை 

சற்றே ஆற்றிக்கொண்டிருக்கிறாள் அங்காளி

**********************************************************************

கடைசிப்பேருந்தையும்
தவறவிட்டுக் காத்திருக்கிறான் ஈசன்
காலந்தோறும் இப்படித்தான் 

எங்கோ நின்றுவிடுகிறேன்
எனப் புலம்பிவிட்டு
அக்கம்பக்கம் பார்த்துக்கொண்டான்
"பெருமைக்கொண்ணும் கொறச்சலில்ல.... காலபைரவனுக்கு "
அசரீரியாய்க்கேட்கிறது சங்கரி குரல்
அப்படியொன்றும் இல்லாதபோதும்

நதியில் தேயும் கூழாங்கல்

ஒருகை ஓசையைத்தான்
கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்

என்னிரு செவிகளும்

வேறு வேறு தளங்களில் கவனிப்பவை

கண்களோ முழுவட்டச்சுழல்

தலைசுற்றிய ஒளிவட்டத்தின்
ஒவ்வோர் சுடரின் அலைநீளமும்
ஆதியந்தம் அறியாது

என்ன ஒன்று

என் அழுக்குத் தளராடையும்

அள்ளிமுடிந்த கொண்டையும்தான்

எனக்கே என்னை நினைக்கையில்
தோன்றுகிறது

அளவுத்திட்டத்தில் சமைத்த கரண்டிக்கு
ஒருநாளும் கை குவித்தறியா சுவை

மனப்பாடம்

என்

கணிணியோ எனக்கு முன்
பைக்குள் நுழைத்துக்கொண்டு

படியிறங்கும்

என்னுடையதெல்லாம்

என்னுடையதல்ல என்பதறியும்
என்கடனட்டையின் காப்பு எண்

இருந்தாலும் கடையிதழில் அலட்சியம்
வழியவிட இன்னும் வரவில்லை உன்னைப்போல்

போகட்டும்

இப்படியே நதியில் தேயும் கூழாங்கல்

ஏப்ரல்2018 மங்கையர் மலர்

உதட்டோர ரத்தம்

திறந்த காயத்துக்கு
கத்தியால் மருந்திடவே
படித்த பரம்பரை
அரிவாளால் பூப்பறிக்கும்
பனித்துளியையும் விசும்பின்
கண்ணீரெனக் கசிந்த கதை
பூ மறக்கும்
கையோ கத்தியோ இங்கேதானே வரப்போகிறாய்
என சத்தமின்றிச் சிரித்தபடி காத்திருக்கும் மயானம்
அங்காளி உதட்டோர ரத்தத்தை
கைக்குட்டையால் சரிசெய்துவிட்டு
 நாவைச் சரியாக 

தொங்கப்போட்டுக் கொள்கிறாள்

மழை மழை....

நீங்கள் புறக்கணிப்பீர்கள் எனத்தெரிந்தாலும் 
காற்றோடு போராடிக்கிழிந்து 
உங்கள் கொல்லை வாழையிலேயே 
தங்கிவிடுகிறது இலை
ஆறுதலாக இரண்டு துளிதெளித்து 
நகர்கிறது மழை

****************************************
மழையின் குளுமை மனங்கொள்ள
வா
என்னை ஓரமாக எடுத்து வை 
யாரைக் கூப்பிடுவதெனத் 
தவிக்கிறது தொட்டிச்செடி

****************************************************
பார்ப்பதற்கு நீங்கள் தேடுவது போலவே
விழுவதற்கு மழையும் தேடுகிறது 
ஒரு கண்ணாடி சன்னலை
அப்போது வழிந்த அழகின்
நினைவு
அதற்கும்
(nandri TK Kalapriya)
****************************************************

வழிவிடாக் கிணறு

வழிவிடாக் கிணற்றடிகளிலிருந்து
தெருமுனை அடிபம்புகளில் 
குடத்தோடு நின்றே நசுங்கினாள்
ருக்கு பெரியம்மா

உரிமை 
முன்னுரிமை
சலுகை 
யாவும் 
குழாயடிச் சொற்களாகவே 
அறிந்திருந்தாள் ராசாத்தி அத்தை

அவரவர் வீடு அவரவர் குழாய் 
என்றொரு நாள் பிறந்தபோது 
விடுதலை தரிசித்தாள் பூமா சித்தி 
அதிலும் காற்று வந்து 
உறக்கம் கலைத்தது

இன்னும் இருக்கிறார்கள் 
எம் அக்காளும் தங்கையும் மகள்களும் 
இறங்கிய கர்ப்பப் பையையும் 

பொருட்படுத்தாது சிக்குநடை போடுவதும் 
வேலைக்குமுன் வீடுமுழுக்க 

கழுவவும் துப்பவும் நிரப்பி நிரப்பி 
பிளாஸ்டிக் குடம் கண்டவனை 

வாழ்த்தியபடியுமாக

இருபது லிட்டர் கேனில் கணக்கிடப்படும் 
நாளான வாழ்வில் 
வந்தவர்க்கெல்லாம் நீர்ச்சொம்பு தந்த 
மரபு மாற்றியாயிற்று 
நீங்கள் தண்ணீர் என்ற சொல்லுக்குப் 
பொருள் மாற்றியதுபோல

கூவிச் சலித்து 
ஓட்டமே நடையென 
இடந்தேடி தடந்தேடிக் 
குடங்கள் சுமப்பதே பொழுதாகிப் 
போனவளுக்கு 
ஒருகை நீரைச் சேர்ப்பிக்கவும் 
வக்கிலா வாழ்வில் 
பரந்த 
கடல் நீரின் உப்பு காட்சி குமட்டுகிறது

என்கை இறுகப் பற்றுகிறது 
தண்ணீர்ப் போத்தலை

உயிரோவியத்துக்கு நன்றி தோழர் Ravi Palette

ரோஸ் கவுன்

ஒருநாளும் வாய்க்கவில்லை
அவள்போல ரோஸ் கவுனில் சுழன்றாட
பார்த்துவிட்டு வந்தவுடன் 
குழம்பு சுடவைத்து 
தோசை வார்த்த மும்முரத்தில் மறந்தாலும் 
கனவில் நினைவு வரும் 
ஒரு காலத்தில்
அதே ரோஸ் இல்லையென்றாலும் 
அதன் சாயலில் ஒரு ரவிக்கைத்துணி 
எடுத்தபோது ஏனோ நினைவிலேயே 
நினைவு வந்தது 

இப்போது சுற்றினால் தலை சுற்றும் என
சிரித்துக்கொண்டாள்

அச்சம் என்பது....

பொய்யுரைகளுக்கு
பொய்ச்சிரிப்புகளுக்கு
பொய்ம்முகங்களுக்கு
ஒரு மச்சம்கூட இல்லையே சகாவே


***************************************************************

அது முதலில் சன்னலுக்கப்பால் நின்று

 வெளிச்சமிலாப்பொழுதுகளில்

 எட்டி எட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது
ஏதோ நிழலாடுகிறதே என
தலை நீட்டியபோது
அரளிக்குத்துக்கும் சுருள்
குரோட்டனுக்கும்
நடுவே பதுங்கிக்கொள்ளும்
பார்த்தும் பாராதது போல்
உள்திரும்புகையில்
துணிந்து கதவருகே ஒண்டி நிற்கத் தொடங்கியது
இரவலனாக நின்ற பரிதாபம்
காணச்சகியாது
ஒரு பிடி அன்னமிட்ட நொடி முதல்
கர்ணகுண்டலமானது
செஞ்சோற்றுக்கடனாம்
ஆடிக்கொண்டிருக்கும் அவலமே
ஆட்டுவிக்கிறாய் ஆடுகிறோம்