கறுப்புவெள்ளை ரோஜா

ஒரு கறுப்புவெள்ளைப்படத்தின் சாட்சியாக 
பட்டுரோஜாக்கள் மலர்ந்தன
கிள்ளிக்கிள்ளி ஊன்றிய
சிறு கிளைகள் தன் தலையில்
வாடாமல்லி நிறம் தென்படுகிறதா
என எக்கிக்கொண்டிருந்தன
அண்டை செம்பருத்தி இலைவழி 
சொட்டிய நீரை நுனிநாவால் பருகிய தருணம் 
பட்டுரோஜாவினும் பளீர் தருணம்
அதை நினைவில் நட்டு வைத்திருக்கிறேன்

ராஜ வாழ்க்கை

துள்ளலின் முணுமுணுப்புகளோடு
தொண்டையில் இறங்கிய
கானபானம் உனது

அப்போது அறியேன்
உன் படையலைப் பருகியே
வாழ்வைக் கொண்டாடுவேன் என

குமிழ்நிறைவுகளின் வண்ணமாக
நாணத்துக்குப்பூசிய செம்மையாக
இடாதுவிட்ட கண்மையாக
ரகசியங்களின் மேலிட்ட காப்பாக
பொறுப்புகளின் கனந்தாங்கும்
உற்ற கையாக
திரளும் கண்ணீரின் உப்பாக
பெருமூச்சுகளைக் கழுவித்துடைக்கும்
துடைப்பானாக
ஒன்றும் வேண்டாமென்றான பொழுதையும்
என்ன பெயரிடுவதெனக் கேட்டபடி கலந்துவிட்ட தயா

ஜூன் 2  2018

குச்சி ஐஸும் குடம் தண்ணீரும்

குச்சிஐஸ் உறிஞ்சிக்கொண்டு போகும்
 மூக்கொழுகி குட்டிப்பையனைப் 
பொறாமையோடு பார்க்கும் மாரியம்மை
அவன்அம்மையின்
ஒருகுடம் தண்ணீரிலோ 
இரண்டுகொத்து வேப்பிலையிலோ 
சமாதானம் அடையப்பழகியவள்
பழக்கியவளோ
அதுவுமின்றி சமாதானம் பெறுவாள்

நிழலாகும் ஊர்

ஊர் உங்கள் முதுகில்
மச்சம் போல ஒட்டிக்கொண்டுவிடுகிறது

கண்ணாடியிலாவது முதுகுமச்சம் கண்டுவிட 

முறுக்கிப்பார்க்கும் தவிப்பை
எங்கோ பேருந்துநிலையத்துக்குள் 

எவரோ எவரிடமோ உருட்டிவிடும் 

விளிப்பு சுண்டிவிட்டது

சொல்ல யாருமிலா 

ஊரின் செல்ல விளியை

 கொசுவிரட்டுவதாக 

துரத்திக்கொண்டிருக்கிற ஒருவனையும்
குழந்தையாக நெஞ்சில் 

சேர்த்தணைக்கும் ஒருத்தியையும் 

பார்த்திருந்திருக்கலாம் நீங்கள்
இப்படி கழுத்து சுளுக்கியிருக்காது

ஃப்ரில்

ஃப்ரில் வைத்த சட்டை போட்ட ஒருத்தி 

விளம்பரத்தில் சிரித்து மறைந்தாள்

நினைவுததிரையில்
அலையாடின பதின்மநாட்கள்
நான்
ஃப்ரில் வைத்த சட்டை போட்ட 

சிறுமியாக உலவியபோது
கல்யாணம் செய்ததற்காகவோ
கால்மேல் கால்போட்டு அமர்ந்ததற்காகவோ
யாரும் யாரையும் வெட்டிய நினைவில்லை
பச்சைநிறநகப்பூச்சோடு சிரித்தவள் 

வாயில் சுடப்பட்ட நினைவுமில்லை
ஓட்டை தெரியும் காற்சட்டையை

 திறமையாக அரைஞாண்கயிற்றில் 

நிற்கவைத்தவனையன்றி
முதுகெல்லாம் பழுத்த காயங்கள் 

நிறநிறமாய்ப்பூத்தவன் கூட இல்லை
இந்தக்கதைகளின் நடுவே
பூப்போட்ட ஃப்ரில் சட்டையில்
நடனமிடுபவளாக நான் பொருந்தேன்
என்னை இழுத்து 

என் பதின்மத்துக்குள் பாதுகாப்பாகப்பூட்டி 

நிமிர்ந்தபோது
என் ஃப்ரில் வைத்த சட்டையில் 

இந்த ரத்தத்துளிகள் பட்டிருக்குமோ 

என்றுமொரு அச்சம்
விளம்பர மங்கை யாதொரு சுணக்கமுமின்றி 

ஃப்ரில் பறக்க நடனம் தொடருகிறாள்

28 5 18

மழை பார்த்திருந்த பொழுதுகள்
இசை கேட்டிருந்த பொழுதுகள்
கடல் கண்டிருந்த பொழுதுகள்
விரல் கோர்த்திருந்த பொழுதுகள்
வெகு தொலைவிலிருந்த 
அலைவழி உரையாடற் பொழுதுகள்
காதற்பொழுதுகள்
கண்ணீர்ப்பொழுதுகள்
ஏவற்பொழுதும் எரிச்சற்பொழுதும்
இரங்கல்பொழுதும்

எதுவும் புலப்படவில்லை
கைமடித்து விரித்து
பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்
பத்து நகங்களிலும்
அந்த காலக்கண்ணாடி இது இல்லையா

******************************************************************

இருளுக்குள் புரண்டு புரண்டு வெளிவரும்

 வெளிச்சமாகவே நெடுக நின்றாய்
இம்முறையும் வந்திருக்கலாமே
சுடும் வெளிச்சத்திலிருந்து
தப்பிக்க இருளும் துணைவரவில்லை
ஒளியும் துணைவரவில்லை
எப்படி அழைப்பதென்றும்
அறிகிலேன்

பேசாது பிழைத்திருங்கள்

என்ன நடந்துவிடும் என்றிருந்தோம்
ஏதோ நடக்கிறது என்றிருந்தோம்
எப்படியோ நடக்கும் என்றிருந்தோம்

எதுவும் நடக்கும்
என்றறிந்தோம்

*****************************************************

உங்களுக்கென்று ஒரு கட்டுப்பாடு வேண்டாமா
உங்கள் கையில் கிள்ளினாலும் கன்னத்தில் அடித்தாலும்
கழுத்தை அறுத்தாலும்
உங்களுக்கென்று
ஒரு கட்டுப்பாடு வேண்டாமா
நாங்கள் தருவதை வேண்டாமெனச்சொல்ல
நாங்கள் தடுப்பதை
வேண்டுமெனச்சொல்ல
எங்கு போய்க் கற்றீர்கள்?
உரிமை ,கடமை,ஜனநாயகம்
என்றெல்லாம் மறைத்து வைத்த
கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுவது
என்ன பழக்கம்?
பள்ளிகளில் கூட
பிரம்பினைத் தடைசெய்த காலத்தில்
அமைதியாக வாழவைக்க
துப்பாக்கிகளை எடுக்குமளவு
மாற்றிவிட்டீர்களே என்றுதான் விசனமாக இருக்கிறது.
சரி
போகட்டும்
பொய்சொல்வதாகவோ,
நடிப்பதாகவோ,
குறை சொல்லாதீர்கள்
கூவாதீர்கள்
முக்கியமாக அதையும் இதையும் தொடர்புபடுத்தும்
அரசியல் விளக்கங்களைக் கேட்காதீர்கள்
மற்றபடி ஒரு குறையும் இல்லாது வாழுங்கள்.
பிழைத்துப்போங்கள்